Powrót z Bambuko Katarzyna Nosowska

Advertisements

Są artyści, których książki kupuje się dlatego, że oni sami są niesamowitymi osobowościami. To ludzie, których ceni się nie tylko za dorobek sceniczny, ale także za nieszablonowe podejście do życia. Taką osobą jest dla mnie Kasia Nosowska. Dlatego dziś piszę o jej najnowszej propozycji, czyli Powrót z Bambuko.

Nie da się ukryć, że Nosowska to postać nieszablonowa na naszej scenie. Ma charyzmę, potrafi pisać świetne teksty piosenek, ale posiada też bardzo interesujące spojrzenie na rzeczywistość. I pewnie dlatego jej pierwszy zbiór felietonów A ja żem jej powiedziała przeczytałam jednym tchem (szkoda, że taki króciutki!) i polecam go wszędzie, gdzie mogę. W momencie, kiedy dowiedziałam się, że wychodzi kolejna książka, nie mogłam jej przegapić.

Powrót z Bambuko

Tradycyjnie w przypadku Nosowskiej mamy do czynienia z niewielkich rozmiarów książeczką pełną ciekawych opinii o otaczającym świecie. Komentarze na temat przemian społecznych, jej prywatnego życia oraz zastanej rzeczywistości są interesujące, podane przykłady doskonale ilustrują stawiane przez autorkę tezy, a niezmiennie dziwne, może nieco pokręcone, poczucie humoru sprawia, że te krótkie formy jakimi są felietony, czyta się naprawdę przyjemnie i z ogromnym zaciekawieniem,

Jakich tematów możecie spodziewać się w zbiorze Powrót z Bambuko? Przede wszystkim są to wszelkiego rodzaju obserwacje na temat życia społecznego: kłopotów w związku, kwestii organizowania wesela i presji rodziny, która pragnie wystawnego ślubu, dorastania, wychowywania dzieci, itp. Być może taka tematyka wyda się Wam nieco trywialna, jednak pamiętajcie, że to Nosowska, a u niej nic nie jest przewidywalne… Wręcz odwrotnie w niektórych przypadkach przemyślenia autorki mogą wydawać się Wam przesadzone lub niepokojące. Zdaje mi się jednak, że to w jaki sposób opisuje ona rzeczywistość, jest charakterystyczne dla osób charakteryzujących się ogromną wrażliwością.

Powrót z Bambuko Katarzyna Nosowska

To, na co chciałabym zwrócić Waszą uwagę jest ton zamieszczonych w zbiorze felietonów. W A ja żem jej powiedziała  mamy do czynienia z nastawieniem, które spokojnie mogłabym nazwać prześmiewczym. Z kolei Powrót z Bambuko reprezentuje śmiech, ale przez łzy. Dużo jest tutaj miejsca na refleksję nad wydarzeniami z życia autorki lub zastaną rzeczywistością. Takie to wszystko jest słodko-gorzkie, jakby Nosowską naszło na podsumowanie dotychczasowego życia. Tekstów typowo satyrycznych, pastiszy, jest tutaj niewiele. Moim lubionym był chyba ten o życiu w przedłużającym się lockdownie w trakcie obecnej pandemii.

Papier czy audiobook?

Nie pierwszy raz stawiam sobie to pytanie, jeśli chodzi o formę książki. Wiadomo, czasem zdecydowanie lepiej jest zaopatrzyć się w pozycję papierową. A czasami, szczególnie, kiedy nie ma się za dużo wolnego czasu, lepiej przesłuchać audiobooka. Jednak tym razem będę nakłaniać Was do sięgnięcia po książkę czytaną. Dlaczego? Ponieważ czyta ją sama autorka. I robi to naprawdę doskonale.

Tym razem powstrzymam się od wystawienia oceny. Mam jednak nadzieję, że sięgniecie po tę pozycję i będziecie mieli równie dużą przyjemność z jej czytania lub słuchania tak jak ja.

Pozdrawiam,

Ania

P.S. Napisz, co sądzisz o tej recenzji!

A po codzienną dawkę książek zapraszam na mój Instagram Subiektywna Lista Lektur  (klik) oraz Facebook (klik)

Autor: Katarzyna Nosowska
Tytuł: Powrót z Bambuko
Wydawnictwo: Kayax, Wielka Litera
Liczba stron: 272
Cena: około 39,90 złotych
Możesz kupić jako audiobook tutaj:

Subiektywna lista lektur – podsumowanie czerwca

Advertisements

Tak się złożyło, że w czerwcu udało mi się przeczytać wiele interesujących książek. O tym, co aktualnie czytam możecie dowiedzieć się na bieżąco na moim Instagramie – szukajcie mnie jako subiektywna_lista_lektur – ale nie jestem tam w stanie napisać dokładnie, co mi się podobało, a co nie. Dlatego to zestawienie.

Tak się akurat złożyło, że wszystkie przeczytane przeze mnie książki mam w formie e-booków. Stąd taka sama stylistyka, ramka czytnika i kolorki 🙂

1. „Mali bogowie 2”, Pawła Reszki

Ci z was, którzy śledzą wpisy na tym blogu, mogli dowiedzieć się nieco więcej na temat tej książki już w połowie miesiąca. Podobnie, jak w przypadku poprzedniej części, ta druga opowiada o wszystkich niefajnych rzeczach związanych z naszą służbą zdrowia. Tym razem z punktu widzenia pracownika karetki, lekarzy medycyny ratunkowej oraz ratowników medycznych. Wesoło nie jest…

2. „Na skraju załamania” B.A. Paris

Druga powieść słynnej autorki „Za zamkniętymi drzwiami”. Tak samo jak w pierwszej swojej książce, bohaterką powieści uczyniła kobietę, która ma męża i która zmaga się z całym światem, żeby pokazać, że to nie z nią jest coś nie tak. Tylko że tym razem jest jeszcze gorzej, główna bohaterka podejrzewa u siebie wczesną podstać demencji, choroby, z powodu której niebezpośrednio zmarła jej matka. A „życzliwi” ludzie nie wyprowadzają jej z błędu. Minusem tej książki jest to, że niestety na to, żeby coś wreszcie zaczęło się dziać, trzeba poczekać jakieś 100 stron. Później łatwo domyślić się, kto jest winowajcą.

3. „A ja żem jej powiedziała” Katarzyny Nosowskiej

Słynna wokalistka zespołu Hey napisała książkę – poradnik-zbiór felietonów. Trudno troszkę nazwać tę niewielkich rozmiarów książeczkę. Niemniej jednak poczucie humoru, trafność wniosków z opisywanych sytuacji i garść anegdot z przeszłości sprawiają, że jest to w moim mniemaniu najlepsza pozycja, jaką czytałam w tym półroczu. Ogromne poczucie humoru, zabawa słowem są nie do przecenienia. Bardzo polecam!

4. „Starter” Lissy Price

Jest to opowieść o świecie, w którym wszyscy dorośli w wieku od 25-60 umarli z powodu wojny bakteriologicznej, a na świecie pozostały dzieci, nastolatki i seniorzy. Niestety z powodu zajmowanej przez siebie pozycji w społeczeństwie, dzieciaki, które straciły rodziców i niemające dziadków, zostały zepchnięte na margines, zmuszone do bezdomności, zdobywania jedzenia lub, i ile zostały złapane przez policję, przymuszane do robót przymusowych oraz mieszkania w czymś, co przypomina więzienie. Nastolatki mogą zarobić pieniądze, jeśli zwiążą się z firmą wynajmującą ich ciała bogatym seniorom. Wciągająca powieść.

5. „Idealne życie” Minki Kent

W mediach społecznościowych coraz więcej jest zdjęć, na których można obserwować idealne życie osób bogatych, sławnych, wpływowych. A co jeśli ich życie takie nie jest? Co jeśli za pięknymi zdjęciami czają się depresja, załamanie nerwowe, brak cierpliwości próby kontrolowania wszystkiego? Wreszcie, co jeśli jeden z naszych followersów, cierpiący na chorobę psychiczną, zdecyduje się wejść do naszego życia? Kto chce poznać odpowiedzi na te pytania, powinien koniecznie przeczytać tę książkę.

 

Pozdrawiam,

Ania

P.S. Po codzienną dawkę książek zapraszam na mój Instagram Subiektywna Lista Lektur  (klik)

P. S. Jakie książki Wy przeczytaliście w ubiegłym miesiącu?